Bomen zijn onlosmakelijk verbonden aan niet-Joodse begraafplaatsen: het verstoren van de grafrust door groeiende boomwortels is op laatstgenoemde dodenakkers niet toegestaan.

Rond 1858 was niet alleen de uitbreiding van Ter Navolging gerealiseerd maar ook de omvorming van de strakke Franse stijl in de meer flamboyante Engelse Landschapsstijl. Daarin paste wél veel groen die de oorspronkelijk niet rechte paden omzoomden. Helaas resteert op Ter Navolging weinig van deze stijl doordat de paden om economische redenen werden rechtgetrokken: rechte paden betekenen meer uitgegeven graven dan aan kronkelende!

Het is bekend dat Karel George Zocher, de tuinarchitect van de begraafplaats, bij zijn ontwerpen uitging van het door middel van bomen markeren van de paden. Zeker op de hoeken waardoor de kern van het ontwerp bewaard zou moeten blijven.

De oudste bomen op Ter Navolging dateren uit 1850 en zijn geplant tijdens de uitbreiding van de begraafplaats in die jaren. Rond 1900 en zeker rond 1920 is weer een groot aantal bomen geplant. 

Rond de stam van de meeste bomen is een elastiek bevestigd met daaraan een bordje met de naam en het plantjaar van de boom.

De niet te ontkennen klimaatverandering, met zijn hete en droge perioden in de zomers, heeft een desastreus gevolg voor vooral de beuken. Die zijn daar zichtbaar niet tegen bestand. Vooral aan het niet met blad gevulde kruin van de hoge rode beuk aan het pad rechts na de poort is te zien dat door de combinatie van leeftijd en droogte het einde van de boom versneld nadert.